mide bulandıracak kadar
sıradan yaşamamız
saatlerimiz kollarımızda
yürüyor ayaklarımız
kabuslarımda her gece
karanlığın ortasında
çırılçıplak bir ressam görüyorum
camlara basarak
yalın ayaklarıyla
susamışçasına saldıran boyalara
her gece kabuslarımda
anlamsız nedensiz
saçma sapan
resimler çiziyorum çırılçıplak
camlar batıyor ayaklarıma
ama saatlerimiz kollarımızda
ve yürüyor ayaklarımız
bir anlık bile olsa o resimler kadar
güzel olamıyor hayatlarımız..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder